Miejscowość uzdrowiskowa ze specyficznym mikroklimatem. Pełna pensjonatów, domów zdrojowych i źródeł mineralnych. Charakteryzuje się urokliwym deptakiem i niepowtarzalną atmosferą.

Iwonicz to miejscowość położona w dolinie potoku Iwonka, 15 km od Krosna. Dzieli się na dwie części, stary Iwonicz (wieś) i Iwonicz-Zdrój, cenione uzdrowisko. Jego atrakcyjność podkreśla dawna architektura, tworząca zespół zabudowy pochodzący z przełomu XIX i XX wieku.

Dzieje wsi sięgają XIV wieku. Iwonicz często zmieniał właścicieli i dopiero pod koniec XVIII wieku w jego posiadanie weszli Załuscy, którzy przyczynili się do znacznego rozwoju miejscowości. Koniec XIX wieku to okres prosperity w całej Galicji związany z eksploatacją ropy naftowej. Również w okolicach Iwonicza odkryto ten cenny minerał. Dodatkowo na przełomie XIX i XX wieku, miejscowy proboszcz ks. Podgórski, założył zakłady dla nieuleczalnie chorych, które prowadziły siostry i bracia zakonni, dając początek rozwojowi uzdrowiska. Miejsce nie było przypadkowe, gdyż wzmianki o leczniczych właściwościach tutejszych źródeł pochodzą jeszcze z końca XVI wieku. W XVII wieku „cudowne wody iwonickie” znane były w całym kraju. Leczono nimi nawet na dworach królewskich. Po XVIII-wiecznym zastoju uzdrowisko odrodzili właśnie Załuscy, którzy przystąpili do budowy pierwszych obiektów zakładu kąpielowego. Pierwszym cenionym lekarzem był tu brat znanego poety Wincentego Pola, dr Józef Pol. Początkowo prowadzono działalność uzdrowiskową tylko w sezonie letnim. Coraz większa liczba kuracjuszy, przyczyniła się z czasem do rozbudowy uzdrowiska. Do wybuchu I wojny światowej powstawały nowe obiekty uzdrowiskowe i rozpoczęto butelkowanie iwonickich wód mineralnych. I wojna światowa na szczęście oszczędziła uzdrowisko, mimo intensywnych działań militarnych w okolicy. W okresie międzywojennym uzdrowisko nadal się rozwijało, nastąpiła jego intensywna rozbudowa, a największą inwestycją była budowa szpitala uzdrowiskowego „Excelsior”, który był własnością Związku Kas Chorych. II wojna światowa przyniosła znaczne straty i zniszczenia w infrastrukturze uzdrowiska. Dokonana po 1945 r. nacjonalizacja Zakładu Kąpielowego doprowadziła w efekcie do częściowej dewastacji pałacu, wielu budynków i parku. W 1973 miejscowość otrzymała prawa miejskie i rozpoczął się dynamiczny rozwój uzdrowiska. Powstały liczne sanatoria, zwiększono ofertę leczniczą, rozbudowano infrastrukturę sportowo-rekreacyjną jak basen, skocznie narciarski, korty, ścieżki spacerowe i dydaktyczne.

Warto zobaczyć: w Iwoniczu-Zdroju zachował się unikalny i jedyny w Polsce zespół przestrzenno-architektoniczny, który tworzą m.in. Stary Pałac, Pawilon nad źródłami, Kaplica Zdrojowa, Dom Zdrojowy, Stare Łazienki, Belweder, Bazar, wille wypoczynkowe. Spacerując po uzdrowisku warto zatrzymać się przy Bełkotce, a w centrum skweru zdrojowego sprawdzić czas na zegarze słonecznym.

W Iwoniczu z kolei warto zwiedzić kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych, wybudowany w latach 60. XV w. z fundacji Marcina Iwonickiego a konsekrowany w 1464 r.

Turystyka: wspaniałe walory krajobrazowe sprawiają, że Iwonicz-Zdrój i najbliższa okolica to idealne tereny nie tylko do wypoczynku ale też do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej. Wytyczono tu wiele szlaków i tras spacerowych eksponujących walory przyrodnicze i kulturowe. Przez Iwonicz-Zdrój przebiega Główny Szlak Beskidzki (znaki czerwone). Prowadzi nieprzerwanie przez ponad 500 km z Ustronia do Wołosatego przebiegając przez najpiękniejsze pasma Beskidów. Ciekawą trasą rowerową jest szlak „Między Zdrojami”. Trasa szlaku, o długości 24 km, przebiega przez miejscowości Iwonicz-Zdrój, Klimkówka, Pustki, Rymanów, Rymanów Zdrój, Królik Polski, Bałucianka, Przymiarki, Turkówka, Iwonicz-Zdrój. Jest to piękna widokowo i zarazem atrakcyjna pod względem poznawczym trasa. Biegnie tu również Transgraniczny Szlak Rowerowy „Beskidzkie Muzea” akcentujący piękno krajobrazu i dziedzictwo historyczne chronione w obiektach muzealnych, izbach pamięci po obu stronach granicy polsko-słowackiej (znaki zielone).

Z deptaku zdrojowego można wybrać się na ciekawe ścieżki spacerowe: „Na Żabią Górę” (znaki czerwone ukośne), „Na górę Cergowa” (716 m) (znaki czerwone), „Na Wólecką Górę” (613 m), „Na górę Winiarska” (529 m), „Na Górę Borowinową” (482 m), „Na Przymiarki” (640 m, znaki żółte ukośne) – szlak łemkowski, „Do Lasu Grabińskiego” (znaki niebieskie ukośne). Do Rymanowa Zdroju wytyczono ponadto lokalny szlak pieszy przez górę Przymiarki (znaki zielone) a do pobliskiej Klimkówki prowadzi szlak pieszy (znaki żółte).

W okolicy: w pobliżu Iwonicza nie brak ciekawych i unikalnych miejsc. W Bóbrce znajduje się Skansen Muzeum Przemysłu Naftowego im. Ignacego Łukasiewicza. Miejsce jest nie przypadkowe, gdyż to właśnie tu w 1854 roku Ignacy Łukasiewicz założył pierwszy na świecie ręcznie kopany szyb. Można w nim zobaczyć m.in. XIX-wieczne szyby wiertnicze, kuźnię kopalnianą, urządzenia, budowle, oraz czynne do dziś otwory ropne a także urządzenia i narzędzia wiertnicze.

Innym wartym odwiedzenia miejscem jest Pustelnia św. Jana z Dukli, znajdująca się na wzgórzu Zaśpit (dawniej zwane Korodół). Założona została w 1769 roku, już po beatyfikacji bł. Jana. Obecna kaplica, wzniesiona z początkiem XX wieku, jest już trzecią w historii tego miejsca. Obok niej znajduje się drewniany dom rekolekcyjny, tzw. dom pustelnika oraz taras ze sztuczną grotą mieszczącą źródełko, z którego czerpią wodę pielgrzymi. Na ścieżkach wokół świątyni rozmieszczono kapliczki Drogi Krzyżowej.